می خواستم زندگی کنم ، راهم را بستند !

ستایش کردم ، گفتند خرافات است!

عاشق شدم ، گفتند دروغ است!

گریستم ، گفتند بهانه است!

خندیدم ، گفتند دیوانه است !

دنیا را نگه دارید ، می خواهم پیاده شوم !!!

دنیا را بد ساخته اند

کسی را که دوست داری ٬ دوستت ندارد

کسی که تو را دوست دارد٬تو دوستش نداري

اما کسی که تو دوستش داری و او هم دوستت دارد ٬

به رسم و آیین زندگانی به هم نمی رسند .



و این رنج است

زندگی یعنی این .



 من هرگز از مرگ نمی هراسیده ام

عشق به آزادی سختی جان دادن را بر من هموار می سازد

عشق به آزادی مرا همه ی عمر در خود گداخته

آزادی معبود من است

به خاطر آزادی هر خطری بی خطر است

هر دردی بی درد است

و هر مرگی حیاتی

مرا این چنین پرورده اند

من این چنینم

و طبق عادت همیشگی کلام آخر :

هر کسی دو تاست و خدا یکی بود

یکی چگونه می تواند باشد

هر کسی به اندازه ای که احساسش می کنند ٬ هست

و خدا

کسی که احساسش کند نداشت .



عشق در دریا غرق شدن است

و دوست داشتن در دریا شنا کردن

تا حرف دلی دیگر

زندگي را دوست دارم به شرطي كه :



ز= زندان نباشد

ن= ندامت نباشد



د= درد نباشد

گ= گريه نباشد


وخدایا به من زیستنی عطا کن که در لحظه ی مرگ

بر بی ثمری لحظه ای که برای زیستن گذشته است حسرت نخورم

و مردنی عطا کن که بر بیهودگی اش سوگوار نباشم

چو کس با زبان دلم آشنا نیست چه بهتر که از شکوه خاموش باشم

چو یاری مرا نیست ، بهتر که از یاد یاران فراموش باشم

در بیابانی دور که نرود جز خار

که نتوفد جز باد که نخیزد جز مرگ

که نجنبد نفسی از نفسی خفته در خاک کسی

زیر یک سنگ کبود در دل خاک سیاه

میدرخشد دو نگاه که به ناکامی از این محنت گاه

کرده افسانه هستی کوتاه

و اما جمله ی پایانی ، دکتر علی شریعتی می گوید : هم نشین نیک از تنهایی بهتر است و تنهایی از هم نشین بد بهتر ، مالی را به امانت بسپاری بهتر از آن است که مهر و موم کنی و مهر و موم کنی بهتر از آن است که کسی را متهم سازیم .